Rok 1965 byďż˝ dla wielu dziewczyn mieszkajďż˝cych w Nowej Hucie niezwykle waďż˝ny. Toteďż˝ nic dziwnego, ďż˝e ta data na dďż˝ugo zapadďż˝a im g��boko w pami��, a byďż˝ moďż˝ nawet na zawsze. W owym, pamiďż˝tnym roku powstaďż˝a "Estrada Piosenki", ktďż˝ra rozpoczďż˝a dziaďż˝alno�� w Ognisku Dzieciďż˝cym Zakďż˝adowego Domu Kultury HiL. Zespďż˝ ten niebawem przyj�� wdziďż˝cznďż˝ nazwďż˝ "Margaretki".
      W poczďż˝tkowej fazie swojego istnienia, stopieďż˝ umiejďż˝tnoďż˝ci muzyczno-wokalnych uczestniczek, nie zapowiadaďż˝ jeszcze bďż˝yskotliwych osiďż˝gni�� artystycznych, ani teďż˝ udziaďż˝u w koncertach, na najbardziej liczďż˝cych siďż˝ estradach. Aczkolwiek trzeba przyznaďż˝, iďż˝ pierwsze jego wystďż˝py spotkaďż˝y sie z bardzo ďż˝yczliwďż˝ aprobatďż˝ publicznoďż˝ci - mďż˝odo�� i wdziďż˝k to teďż˝ niezďż˝e atuty.

      Juďż˝ w nastďż˝pnym roku udziaďż˝ "Margaretek" w imprezie, zorganizowanej z okazji 'Dni Mďż˝odoďż˝ci", dowiďż˝dďż˝ wyraďż˝nego postďż˝pu, tak w doborze repertuaru piosenek jak i w zakresie walorďż˝w wykonawczych. Postarali siďż˝ o to ich opiekunowie: K.(Katarzyna) Florek, dbajďż˝ca o emisje gďż˝osďż˝w, scenicznďż˝ formu�� i Andrzej Dutkiewicz ,czuwajďż˝cy nad stronďż˝ muzycznďż˝.

      Kaďż˝dy, mijajďż˝cy rok przyczyniaďż˝ "Margaretkom" widomych zmian jakoďż˝ciowych:  nowe piosenki w stylu mďż˝odzieďż˝owym, charakteryzowaďż˝y siďż˝ mocno pulsujďż˝cym rytmem i ambitniejszym brzmieniem harmonicznym, a statyczne ujďż˝cia sytuacyjne, przeradzaďż˝y siďż˝ w akcje przestrzenno-ruchowe, nie pozbawione rďż˝wnieďż˝ prostych wstawek tanecznych.

      Trzeci rok istnienia estrady, obfitowaďż˝ juďż˝ w kilkanaďż˝cie wystďż˝pďż˝w, cieszďż˝cych siďż˝ coraz wiďż˝kszym powodzeniem, co mogďż˝o nieďż˝le rokowďż˝ dalszďż˝ jego perspektywďż˝ rozwoju. A kiedy w optymistycznych nastrojach K.Florek i A.Dutkiewicz - ze wzmoďż˝onym wysiďż˝kiem i wzbogaconďż˝ koncepcjďż˝ twďż˝rczďż˝ - podjďż˝li kontynuacjďż˝ pracy nad doskonaleniem programu, kilka dziewczďż˝t- przypuszczalnie na zasadzie nieprzemyďż˝lanego odruchu - odeszďż˝o z zespoďż˝u pod koniec kalendarzowego roku.

      W pierwszej chwili opiekunowie skonsternowani owym faktem i postawieni wobec dylematu, szybko siďż˝ zreflektowali, ďż˝e nie ma sytuacji bez wyjďż˝cia. Miaďż˝em "wďż˝tpliwy zaszczyt" wďż˝wczas peďż˝niďż˝ funkcjďż˝ kierownika Ogniska Dzieciďż˝cego, wiďż˝c zproponowaďż˝em zorganizowanie, w trybie przyspieszonym, dzieciďż˝cego konkursu piosenki.

      Nadspodziewanie przyniďż˝sďż˝ on bogaty plon wyrďż˝niajďż˝cych siďż˝, w sensie muzycznym i wokalnyn dziewczyn, spoďż˝rďż˝d ktďż˝rych najzdolniejsze weszďż˝y w skďż˝ad "Estrady Piosenki". Natomiast z utalentowanych chďż˝opcďż˝w i kilku mďż˝odszych dziewczynek utworzono nowy zespďż˝ pod nazwďż˝ "ďż˝onkile".

      Wyďż˝onione z konkursu, nowe dziewczyny - przewidziane do "Estrady Piosenki" - dziďż˝ki swoim, muzycznym talentom i lepszym (od poprzedniczek) predyspozycjom gďż˝osowym, relatywnie bardzo szybko siďż˝ zaadaptowaďż˝y, stanowiďż˝c trzon zespoďż˝u.
      W konsekwencji, po krďż˝tkiej konsolidacji, przydaďż˝o to "Margaretkom" korzystnych walorďż˝w artystycznych i pozwoliďż˝o na wznowienie wystďż˝pďż˝w.
      Kolejnym, nowym elementem byďż˝ fakt dokonania fuzji "Estrady Piosenki" z zespoďż˝em "ďż˝onkile", co pozwoliďż˝o na stworzenie nowej formacji pod nazwďż˝ "Teatrzyk Piosenki".

      Juďż˝ udziaďż˝ w imprezie poďż˝wiďż˝conej Olimpiadzie Kulturalnej HiL, Teatrzyk Piosenki" o nowym profilu, formalnym i artystycznym, odnotowaďż˝ w swojej kronice w peďż˝ni udany "debiut". Jego sukces byďż˝ tym wiďż˝kszy, ďż˝e do��czyďż˝ doďż˝ balet tworzďż˝c na estradzie ciekawy antuaďż˝ i niosďż˝c ze sobďż˝ wzbogacone efekty artystycznego wyrazu. Tak ukszataďż˝towana formuďż˝a sceniczna teatrzyku, staďż˝a siďż˝ przyczynkiem do kreowania warstwy wizualnej, na zasadzie ewolucji ruchowo-przestrzennej, z dodatkiem ukďż˝adu tanecznego.

      Rok kulturalny 1968/1969 dla "Teatrzyku Piosenki" upďż˝yn�� pod znakiemn niezwykle wytďż˝onej pracy nad nowym repertuarem piosenek, ktďż˝re przez twďż˝rcďż˝w zostaďż˝y specjalnie dla niego napisane. Przewaďż˝aďż˝a w nich tematyka o Nowej Hucie - autonomiczne wďż˝wczas miasto - g��wnie pomyďż˝lana na okoliczno�� "Karnawaďż˝u Mďż˝odoďż˝ci" w Nowej Hucie. I nie byďż˝ to jedyny powďż˝d, wytďż˝onej pracy: teatrzyk bowiem w owym sezonie kulturalnym wystďż˝piďż˝ 27 razy. Przy czym do imprez majďż˝cych wyďż˝szďż˝ rangďż˝ i znaczenie naleďż˝aďż˝o zaliczyďż˝: udziaďż˝ w audycji za sprawďż˝ polskiego radia w Krakowie, w dwďż˝ch audycjach rozgďż˝oďż˝ni artystycznej, wystďż˝p na ogďż˝lnopolskiej imprezie p.t. "Mikrofon dla wszystkich", prezentacja programu w TV p.t. "Dla kaďż˝dego coďż˝ miďż˝ego". Paradoksalnie, rďż˝wnie waďż˝nym wydarzeniem skategoryzowano seminarium, zorganizowane w Krakowskim Domu Kultury dla instruktorďż˝w zespo��w artystycznych, dziaďż˝ajďż˝cych na terenie miasta i poza jego obrďż˝bem. Wykonanie programu przez teatrzyk piosenki, posďż˝uďż˝yďż˝o jako kanwa warsztatowej analizy. Jej celem byďż˝o poszukiwanie modelowych metod realizcji programu i osiďż˝ganie optymalnych ďż˝rodkďż˝w artystycznego wyrazu.

      I takim oto sposobem "Margaretki" znalazďż˝y sie w obliczu maďż˝ego jubileuszu V-lecia, bďż˝dďż˝cego cezurďż˝ miďż˝dzy czasem dochodzenia do liczďż˝cego siďż˝ poziomu wykonawczegoa, a etapem, ktďż˝ry w niedalekiej perspektywie miaďż˝by pozwoliďż˝ na zbliďż˝enie siďż˝ do apogeum artystycznych sukcesďż˝w - majďż˝c w ďż˝wiadomoďż˝ci na uwadze pďż˝aszczyznďż˝ amatorskiegio ruchu artystycznego. Toteďż˝ kaďż˝dy kolejny rok aktywnoďż˝ci "Tetrzyku Piosenki" znamionowala d��no�� do ewidentnego podnoszenia artystycznej poprzeczki i doďż˝wiadczania nowych kontaktďż˝w audytoryjnych w innych regionach kraju i poza jego granicami, w imiďż˝ pozyskiwania moďż˝liwie jak najszerszej rzeszy fanďż˝w.

      Obchody V-lecia "Margaretek", to cykl imprez, do ktďż˝rych, w rozumnieniu wysokiej rangi moďż˝na zaliczyďż˝ nastďż˝pujďż˝ce: kolejne nagranie na antenie Polskiego Radia w Krakowie, udziaďż˝ w koncercie poďż˝wiďż˝conym XX-leciu Nowej Huty, ktďż˝ry sie odbyďż˝ w hali widowiskowej kombinatu, wystďż˝p w TV Katowice w ogďż˝lnopolskim programie p.t."Bawcie siďż˝ razem z nami". prezentacja programu w odmiennych "szatach", wizualnych i repertuarowych z okazji ogďż˝lnomiejskich doďż˝ynek.

      Szczegďż˝lnie doniosďż˝ym wydarzeniem dla "Margaretek" byďż˝ wyjazd do NRD z okazji Dni Kultury Polskiej.
      W dniach od 21 do 28 paďż˝dziernika 1970r. odbywaďż˝o siďż˝ tourne'e artystyczne, a koncerty w wykonaniu "Margaretek" na szeregu scen teatralnych, w wielu miastach przyjmowane byďż˝y wrďż˝cz owacyjnie.
      Znaczďż˝cym sukcesem byďż˝ rďż˝wnieďż˝ udziaďż˝ w festiwalu kulturalnym zwiďż˝zkďż˝w zawodowych, a nade wszystko uzyskanie miana laureata.

      Bilans piďż˝ciu lat pracy zespoďż˝u "Margaretki" nie byďż˝ oszaďż˝amiajďż˝cy, niemniej znaczďż˝ce osiagniďż˝cia artystyczne i pokaďż˝na ilo�� wystďż˝pďż˝w, to nie stwierdzenie o charakterze kurtuazyjnym: "..wyrďż˝wnane, ďż˝adnie brzmiďż˝ce, noďż˝ne gďż˝osy, autentycznie emanujďż˝ce wdziďż˝kiem, tryskajďż˝ce uďż˝miechem i ujmujďż˝ce urodďż˝ dziewczyny. Operujďż˝ one poprawnďż˝ dykcjďż˝ i emocjonalnym zaangaďż˝owaniem, pokonujďż˝c coraz trudniejsze szczeble muzycznego i wokalnego wtajemniczenia.. ".

      Klasycznym przykďż˝adem "dobrej roboty" moďż˝e byďż˝ piosenka p.t. "Caďż˝a jesteďż˝ w skowronkach" : istny majstersztyk twďż˝rczy "Skaldďż˝w" - wykonawczy: "Margaretek". Cytat ten, zaczerpniďż˝ty z kroniki zespoďż˝u, oddaje ducha prawdy (mimo iďż˝ byďż˝em jego sprawcďż˝) jako, ďż˝e zostaďż˝ odnotowany na bie��co - nie z perspektywy pďż˝wiecza.

      Poczďż˝tek nastďż˝pnego piďż˝ciolecia dla "Margaretek" zaznaczyďż˝ siďż˝ niezwykle szczďż˝liwie, poniewaďż˝ przypadďż˝ im niebywaďż˝y zaszczyt, wziďż˝cia udziaďż˝u w koncercie z ktďż˝rego dochďż˝d przeznaczony byďż˝ na wykupienie willi "Atma" w Zakopanem - przyszďż˝ego muzeum im.Karola Szymanowskiego. Dziewczyny oczywiďż˝cie ďż˝piewaďż˝y pie�� tego wybitnego kompozytora dla dwu i pďż˝tysiďż˝czniej widowni w hali widowiskowej, a koncert prowadziďż˝ wybitny krytyk muzyczny, felietonista Jerzy Waldorff. Owe wielkie wydarzenie, to nie tylko powďż˝d do ogromnej satysfakcji dla "Margaretek", ale rďż˝wnieďż˝ dowiodďż˝o ono, iďż˝ wykonawczynie bardzo trudnych pieďż˝ni cechuje talent i muzyczna wszechstronno��.

      Kolejne lata, to caďż˝a seria wystďż˝pďż˝w roďż˝nego stopnia waďż˝noďż˝ci i rangi artystycznej. Na podkreďż˝lenie zasďż˝ugujďż˝ takie imprezy jak: koncert dla gďż˝rnikďż˝w z okazji Barbďż˝rki w Trzebini-Sierszy, udziaďż˝ w widowisku muzyczno-tanecznym "Przedmieďż˝cie" - z okazji Dnia Hutnika w hali widowiskowej - kolejny przykďż˝ad poszerzonej palety moďż˝liwoďż˝ci wykonawczych zespoďż˝u . Wystďż˝p na rynku krakowskim na okoliczno�� ďż˝wiďż˝ta Gazety Krakowskiej. Wystďż˝py dla hutnikďż˝w-uczestnikďż˝w olimpiad kulturalnych wydzia��w HiL.

      Bezsprzecznie istotnym wyrďż˝nikiem dla "Margaretek" byďż˝ udziaďż˝ w "Festiwalu Piosenki ďż˝oďż˝nierskiej" - Koďż˝obrzeg '72 i w "festiwalu Piosenki" Sanok '73.

      Wachlarz repertuarowy i odtwďż˝rczy "Margaretek" byďż˝ wielokrotnie wzbogacany o nowe elementy. Tak teďż˝ byďż˝o i tym razem, czego dowodem byďż˝a realizacja suity krakowskiej i ďż˝lďż˝skiej. Ta zmienno�� oblicza zespoďż˝u pozwoliďż˝a mu na wyjazd na tourne'e artystyczne wraz z zespoďż˝em pieďż˝ni i taďż˝ca ZDK: do Buďż˝garii - Sofia, Plovdiv, Warna, a nastďż˝pnie na Wďż˝gry - Dunajvaros i do ďż˝wczesnej Czechosďż˝owacji - Koszyce.

       W roku 1974 przypadďż˝ w udziale "Margaretkom" wyjazd do Kijowa, gdzie dwukrotnie z zespoďż˝ami kijowskimi wziďż˝y udziaďż˝ w koncercie emitowanym przez tamtejszďż˝ telewizjďż˝. Trudno nie podzieliďż˝ poglďż˝du dziewczyn, iďż˝ do szczegďż˝lnych wydarzeďż˝, bďż˝dďż˝cych ich udziaďż˝em naleďż˝y zaliczyďż˝ koncerty za granicďż˝ kraju, gdyďż˝ one wďż˝aďż˝nie dostarczaďż˝y najwiďż˝cej przeďż˝yďż˝ i szczegďż˝lnej frajdy.

      Tak oto mijaďż˝y lata dziaďż˝alnoďż˝ci artystycznej "Margaretek", ktďż˝re nie tylko dojrzewaďż˝y biologicznie; zdobywaďż˝y coraz doskonalsze ostrogi warsztatu muzycznego, mnoďż˝yďż˝y sie sukcesy artystyczne tak na pďż˝aszczyďż˝nie krajowej jak i zagranicznej. Zajmowaďż˝y zaszczytne miejsca w rďż˝nych festiwalach. Imponujďż˝co jawiďż˝ siďż˝ bilans iloďż˝ci wystďż˝pďż˝w, a reperkusjďż˝ tych przedsiďż˝wzi�� byďż˝ moment w ktďż˝rym kalendarz wyznaczyďż˝ im kolejny jubileusz. Tym razem jubileusz X-lecia artystycznych dokonaďż˝.

      Obchody X-lecia g��wnie wyraďż˝aďż˝y sie w formie wielu koncertďż˝w, fetowanych przez publiczno��, ale przede wszystkim przez same jubilatki; w postaci rďż˝nego typu wyrďż˝nieďż˝, uhonorowaďż˝ i gratyfikacji. I co najistotniejsze, ďż˝e jubileuszowe koncerty staďż˝y sie synonimem najwyďż˝szego poziomu artystycznego. Takim oto sposobem usilne d��enia opiekunďż˝w i dziewczyn do osiďż˝gniďż˝cia apogeum staďż˝y siďż˝ realne.
      I - o paradoksie ! - jakaďż˝ mogďż˝a siďż˝ pojawiďż˝ konstatacja w gďż˝owach kierownictwa zespoďż˝u, skoro w tej sytuacji kilka dziewczyn przeszďż˝o do zespoďż˝u "Sďż˝owianki" ?..Otďż˝ znďż˝w banalnie brzmiďż˝ca konstrukcja myďż˝lowa doszďż˝a do gďż˝osu: "nie ma sytuacji bez wyjďż˝cia". Jakďż˝esz niezawodnie historia lubi siďż˝ powtarzaďż˝.

      "Margaretki" juďż˝ tylko w 5-cio osobowym skďż˝adzie, swoje wokalno-muzyczne produkcje po raz kolejny przeznaczyďż˝y czytelnikom Gazety Krakowskiej, a wraz ze znanym zespoďż˝em muzycznym "Wawele" wystďż˝piďż˝y na Fesiwalu Mďż˝odzieďż˝y w Biaďż˝ymstoku. Powtďż˝rnie - pojechaďż˝y na "Festiwal Piosenki ďż˝oďż˝nierskiej" w Koďż˝obrzegu, zdobywajďż˝c laur w postaci wyrďż˝nienia.

      Odbyďż˝y jeszcze ca�� seriďż˝ wystďż˝pďż˝w dla rďż˝nych instytucji, z okazji Dnia Hutnika - w szkole muzycznej, Miďż˝dzynarodowego Dnia Dziecka w hali widowiskowej. Nie stroniďż˝y one rďż˝wnieďż˝ od imprez mniejszego formatu, adresowanych do rďż˝nych ďż˝rodowisk poza obrďż˝bem Krakowa. Przy czym ukoronowaniem owych, artystycznych penetracji staďż˝ siďż˝ wyjazd na tournee do Jugosďż˝awii..


      I tu koďż˝czy siďż˝ przebogata historia zespoďż˝u "Margaretki" ., cechujďż˝ca siďż˝ pasmem niezwykďż˝ych wzlotďż˝w, ale i nie pozbawiona sytuacji niepo��danych - jak w ďż˝yciu.

      Zespďż˝ "Margaretki" byďż˝ swoistym fenomenem, ktďż˝ry nie miaďż˝ odniesieďż˝ paralelnych w latach '60. I to nie tylko w ruchu amatorskim ale rďż˝wnieďż˝ zawodowym. W latach '70 pojawiďż˝ siďż˝ "Teatrzyk Wiolinek" o podobnej do "Margaretek formule artystycznej.

      Konkludujďż˝c dzieje zespoďż˝u "Margaretki" warto podkreďż˝liďż˝ fakt, ďż˝e koďż˝cowy etap jego kariery artystycznej uwieďż˝czony zostaďż˝ profesjonalnym statusem. A czym moďż˝na umotywowaďż˝ ďż˝w profesjonalny status ? - takimi oto wartoďż˝ciami: 5-cio gďż˝osowa harmonia naszpikowana dysonansami, okraszona synkopami, a niekiedy polifonicznym przebiegiem gďż˝osďż˝w, absolutna poprawno�� artykulacyjna, nieskazitelna intonacja. I wreszcie asocjacja wielu artystycznych kultur: ďż˝piew, ewolucje przestrzenno - ruchowe, gra aktorska, taniec.

       A ponadto: - z wczeďż˝niejszego i koďż˝cowego skďż˝adu - 3 dziewczyny zostaďż˝y zaangaďż˝owane do chďż˝ru filharmonii krakowskiej, jedna - do chďż˝ru polskiego radia, dwie - do teatrďż˝w muzycznych, dwie - kompensujďż˝c moje, niespeďż˝nione aspiracje wokalne - ďż˝piewaďż˝y na kilku kontynentach.

      W epilogu - moďż˝e w nieco nadmiernym wymiarze, ukazanej historii zespoďż˝u "Margaretki", ale czy nie aby adekwatnym do skali aktywnoďż˝ci i sukcesďż˝w ? - trudno nie dodaďż˝, iďż˝ g��wne w niej zasďż˝ugi naleďż˝y przypisaďż˝ kierownictwu artystycznemu w osobach: Kazimiery - Katarzyny Florek i Pawďż˝a Bieďż˝kowskiego, a takďż˝e wczeďż˝niej akompaniujďż˝cym na fortepianie: Andrzejowi Dutkiewiczowi i Stanisďż˝awie Piďż˝tkowskiej.
      W owym kreowaniu barwnej historii zespoďż˝u majďż˝ przede wszystkim istotny udziaďż˝ wykonawczynie, wierne deklaracjom sďż˝uďż˝enia zespoďż˝owi i swoim fanom do koďż˝ca. A oto ich nazwiska: Aniceta Florek, Marlena Florek, Maďż˝gorzata Marďż˝dziak, Barbara Sakowska, Elďż˝bieta Wďż˝jcik.
M�j dobry duch w osobie R.Szczud�owskiego, ho�duj�cy maksymie w my�l kt�rej nie wolno nikogo pomin��, u�wiadomi� mi konieczno�� uwzgl�dnienia muzyk�w, kt�rzy wchodzili w sk�ad sekcji rytmicznej, towarzysz�cej zespo�owi "Margaretki": Zbigniew Balicki, Andrzej Radniecki, Ryszard Idzi, Zdzis�aw Nazarko - perkusja. Andrzej Dutkiewicz, Eugeniusz Lewicki, Zbigniew Z�bek, Julian Malik - kontrabas.